6 Eylül 2009 Pazar

kâlbini kanatırcasına...

yeryüzündeki çılgın insanları düşün
hayâlleri de çılgındır onların
çılgınca yaşarlar
ölümleri de çılgıncadır
çılgınca gelir diğer insanlara ölümleri
onların akılları almaz bu çılgınlığı...

bir kavgaya girdilermi ;
çılgınca girerler...
sevdilermi çılgınca ;
kâlplerini kanatırcasına severler
diğer insanlar anlayamaz onları
ve milyonlarca insan içinde ;
yalnız yaşamaya mahkum edilmişlerdir
ama yine de bulurlar ;
kendi dillerinden anlayan birilerini...

onlar çılgındırlar...
bedenleri fikirlerine dar gelmeye başladığı vakit ;
gözlerini kırpmadan
hiç düşünmeden
yırtarlar derilerini yürüdükleri yolda
onlar çılgındırlar...
ve elleri kolları bağlıyken bile ;
tükürmüşlerdir içlerindeki öfkeyi ölümün suratına...

yeryüzündeki çılgın insanları düşün
her ne kadar çılgın da olsa hayâlleri
bir o kadar da insancadır
ve tüm insanlar içindir...

dur ve düşün şimdi
en çok kim dinler ;
güvercin kuşlarının
uzaklaştıkça azalan kanat seslerini
en çok kim üzülür ;
dalından düşen kurumuş bir yaprağın ;
sonbaharı haykıran hüznüne ?
ve en çok kim içerlenir ;
bir düşün bakalım
sonbahardaki yapraklar gibi ;
dalından düşerek ölen gençlerimize...

onlar çılgındırlar...
katlanamaz hiçbir ölümlü
onların çektiği acıya...
göçmen kuşlar gibidir onların ruhları
yolculuklara mahkum edilmişlerdir
aradıkları şey
burada değildir çünkü !


''proleter balık''

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...