27 Eylül 2009 Pazar

yaşamın öğrettikleri...

yerinde değildi göz bebekleri
uykuya dalar gibi ölümü düşledi
olmuyordu ne yapsa da
ya bu deveyi gütmeli
ya da bu diyârdan gitmeli
çaresiz içine attı
kaldırmadı kâlbi yorgun düştü
hastasın dediler kabul etmedi
edemezdi...

bırakıp gidemezdi de
içi karardı gün geçtikçe
gölgesinden şüphelenir oldu
paronayak kişiliğin içinde
hastaneye sevk edildi
doğru denilene inandığı için terk edildi
anladı ki sonunda
doğru denilen şey aslında koskoca bir yalandı
en sonunda kendisi de inandı
ve yalan söylememeyi öğrendi


''beta''

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...