28 Şubat 2010 Pazar

istanbul...

bir başkaydı mavisi denizin
gözlerini göreliden beri
ufkun solgun yüzünü izliyorum her akşam
ve mülteci rüzgârlarla tarıyorum saçlarımı
ve martılar gökyüzünde sana doğru uçuyor
kopup gitmeliyim diyorum gözerinden
bir başka sabahı beklemeden
ellerin değiyor ürkek yüreğime
gidemezsin diyor
gidemezsin
gitmek istediğin yer benim
benim diyor gözlerindeki hayat ışığı
benim diyor hayatın istanbul



''beta''

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...