26 Temmuz 2009 Pazar

abadinimsin...

şimdi hangi anıyı hatırlasam,
bana güzel geliyor.
bütün kırılmışlıkları bir kenara koyup
parçadan bütün oluşturuyorum
tümden geldim tüme varıyorum
her şeye inat
kaybetmek için değil kazanmak adına savaşıyorum .
kaybetmek kazanmaktır aslında
ben kayıplar arasından buluş çığlığıyla ;
sevdamı gökyüzüne savurdum .
birgün öylesine değil de , tüm bilincinle gökyüzüne baktığında
yağmur sonrası oluşan gökkuşağı rengindeki sevdamı sana sunmuş olacağım
sevdamı renklerde yaratacağım .
her zaman değil ender zamanlarda oluşan
yağmurun her damlasıyla çoğalan sevdam ;
yağmur sonrası görmek isteyene
renklerde yaşamak adına
farklı zaman kiplerinde anlam kazanacak .
düşündükçe ufkun anlam darağacıgını zorlayan bir üst cümle kurduğumda
toplamında sana ulaşan sonsuzluk uzamında
anlamlandıramadığım (sonsuzluk) abadinimsin...



''son balık''

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...