27 Kasım 2009 Cuma

bütünlüğü olmayan...

seni sevmemiş olsaydım
sanırım bu kadar nefret etmezdim bugün
şu an sevmiyor olsam da
öncesinde mutlaka sevmişimki ;
şimdi senden nefret ediyor gibiyim
aslında sevmedim seni belki de
kafamda yarattığım o insanı sevdim
sana yalan söyledim belki de biliyorum
ama üzgünüm
kendime de söyledim aynı yalanları
ama yalan söylediğim için üzgün olduğumu sanma
yalanı sana ve kendime söylediğim içindir üzgünlüğüm

seni sevmemiş olsaydım
nefret ettiğim hâlde seni düşünüp ,
bir şeyler yazıyor olmazdım bugün
neyi sevdim hiç bilmiyorum
belki dudaklarını yalnızca
ya da duyguları belirsiz bakışlarını
hiç bilmiyorum
belki de teninden etrafa yayılan o kokuyu
ya da bir şelâle gibi yüzüne dökülen saçlarını
hiçbir zaman bir bütünlüğü olmadı hislerimin
hergün başka bir şeyi başka bir yerini sevdim belki de
sanırım süreyi uzatan da budur çoğu zaman
bütünlüğün olmaması
tıpkı bir yağmurun damlalardan oluştuğu gibi
parça parçaydı sıcacık hissedilen adına sevgi dediğimiz şey

keşke
seni sevmemiş olsaydım da demiyorum
iyiki olmuş tüm olanlar
hep gözümün önünde duruyorsun
güzelsin , ama çok korkunçsun ,
tıpkı yaşanılan günler gibi .


''proleter balık''

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...