6 Kasım 2009 Cuma

köyün yolu...

ilkin ne varsa bende , hep ne oluyorsa
hep yepyeni gördüğüm , yepyeni bulduğumdandı
hiçbir bakışım öbürüne benzemiyorsa
benim şimdidağ'larım sıradağlardır , ondandı
yaşadığımdan başka bir anım bulunmadığındandı
üstüme üstüme hep yeni ölümler geliyor
ölümlerin en irisi bile ardımda duruyorsa
hiçbir ölümüm öbürüne benzemiyor
hep yaşadığımdandı .

buraya varmanın yolunu onlar
buraya varmak için aramamışlar
öyleyse buraya neden daha kimse varmamış
buraya varmayı neden aramışlar , arayan olmamış
buraya neden varan olmamış , soran olmamış
buraya şimdidağ'dan aşıp gelen olmamış
bana sordular , oradan dönen olmamış
ama kimse üstelemedi neden olmamış .

açıklanmış bir dünya mıdır
yoksa düşünülmüş ve orada kalmış
bir düşülmüş yol çukuru
bir yarış parkuru
oralar buralara bir rüya mıdır
oralara neden korkan olmuşlar ?

ben seni hep orada ol istedim
yazık , her uyanışın birbirine uyuyordu .


''özdemir asaf''
''benden sonra mutluluk'' adlı kitaptan

Hiç yorum yok:

bağışla...

ya zamanından çok erken gelirim dünyaya geldiğim gibi ya zamanından çok geç seni bu yaşta sevdiğim gibi mutluluğa hep geç kalırım...